Sordum sarı çiçeğe,
Benzin niye sararmış?
Çiçek der ki; ey derviş,
Âhım dağlar eritir.

Korku kimleri sarmış?
Sizde de ölüm varmış,
Çiçek der ki; ey derviş,
Ölümsüz yer var mıdır?

Sizde var mı yıkılış?
Nasıl geçer kara kış?
Çiçek der ki; ey derviş,
Kışın toprak oluruz.

Cehennem çok yerilmiş,
Acep nasıl bir yermiş?
Çiçek der ki; ey derviş,
O münkirler yeridir.

Salihler çok övermiş,
Cennet nasıl bir yermiş?
Çiçek der ki; ey derviş,
Cennet insan şehridir.

Güller sararıp solmuş,
Sordum gül nasıl olmuş?
Çiçek der ki; ey derviş,
Gül peygamber teridir.

Çevreyi fitne sarmış,
Nerede adam varmış?
Çiçek der ki; ey derviş,
Adam binde biridir.

Kırklar nerden gelirmiş?
Onları kim bilirmiş?
Çiçek der ki; ey derviş,
Kırklar Allah yâridir.

Altın gibi sararmış,
Bu rengi nerden almış?
Çiçek der ki; ey derviş,
Ay ile gün nurudur.

Sana endam verilmiş
Ama boynun eğrilmiş,
Çiçek der ki; ey derviş,
Kalbim Hakk’a doğrudur.

Adını kimler koymuş?
Anan, atan var mıymış?
Çiçek der ki; ey derviş,
Bu ne tuhaf sorudur.

Mekke’ye kimler gelmiş?
Kâbe’yi kimler görmüş?
Çiçek der ki; ey derviş,
Kâbe Allah evidir.

Sırat kıldan inceymiş,
Üstüne kim post sermiş?
Çiçek der ki; ey derviş,
O cümlenin yoludur.

Yerin niçin taşlıdır?
Gözün niye yaşlıdır?
Çiçek der ki; ey derviş,
Bağrım kara başlıdır.

Bu Yunus bağa girmiş,
Görmüş seni beğenmiş,
Çiçek der ki; ey derviş,
Kokla beni, geri dur.

Sanma beni delirmiş,
Beni kimler bilirmiş?
Çiçek der ki; ey derviş,
Yunus Kırklar yâridir.

Dedim az gelir misin?
Sen beni bilir misin?
Çiçek der, derviş baba,
Sen Yunus değil misin?